Lume de cobiza

Esta reunión do club foi ben especial: parolar arredor do libro co propio autor! Ademais, como é un autor ben próximo, as horas pasaron deseguida e fíxosenos noite ben pecha. E é o que ten, tanto por contar, tanto por transmitir!

Estamos a falar de Miguel Anxo Fernández e o seu libro Lume de cobiza publicado pola editorial Galaxia. Un libro que nos enganchou a todas e a todos, por ser doado de ler e pola súa trama que non deixa respiro. Queremos dar as nosas máis expresivas grazas a Miguel Anxo por ter o detalle de se achegar a Silleda, nun día ben frío e unha noite xeada, para compartir lectura e pinchos connosco!

http://www.farodevigo.es/portada-deza-tabeiros-montes/2013/03/01/intensa-jornada-debate-lectura-casa-cultura-silleda/766182.html
 

Monstruo de ojos verdes

Este mes de febreiro a xuntanza foi para falar de "Montruo de ojos verdes" de Joyce Carol Oates publicado pola editorial SM.

Segundo a opinión de todos os membros do club, este libro converteuse nun dos seus preferidos, non houbo ningunha opinión "disidente" e todos compartimos a nosa satisfacción ante unha boa lectura.

Unha historia agresiva, coma o pai, cunha nai que non sente forzas para loitar... e un monstro de ollos verdes que nun principio nos desconcerta posto que para nada é quen esperabamos. Pero este será determinante para saír dunha angustiosa situación e buscar outros camiños que seguir.
O xeito de ofrecernos o relato é fantástico: os lectores imos intuíndo a triste realidade, pero esta non se nos amosa ata o final, posto que temos tan só a perspectiva da protagonista, unha moza de 14 anos que en todo quere compracer ao seu pai e moitas veces non se atreve nin sequera a cuestionar o seu carácter. Pero dános, iso si, suficientes indicios para saber que é o que realmente ocorre. E iso é o bo deste libro: que non presupón que ao lector/a haxa que lle explicar nada, debe percatarse por si mesmo de que é o que acontece, aínda ocultando datos ou distorsionando algunhas realidades.

O que opina....

Ana Colmeiro Corral:

Sexa en castelán, en galego ou en ruso, este libro é un dos libros máis bonitos e á vez, máis tristes que lin na miña vida.

Sufrín moito con el. Enfadeime, maldición, xurei, e ao final chorei, porque sentín unha impotencia moi grande. Porque fóra da ficción tamén ocorre isto. E eu nada podo facer para impedilo.

Unha lectura imprescindible que pon os nervios a flor de pel.

Enderezo descoñecido

Este xoves 31 de xaneiro tivemos a primeira reunión do club de lectura de adultos na Biblioteca Municipal. O primeiro libro que lemos en común foi o de Enderezo descoñecido de Kressman Taylor, publicado por Xerais na nosa lingua.

O libro serviunos para falar do Nazismo pero tamén fomos moito máis alá: de que somos capaces as persoas? Como reaccionariamos? É extrapolable a situación da Alemaña dos anos 30 á España actual? Seriamos agora quen de aceptar un noso "salvador" tal como está a situación económica?

A cabeza de Medusa

O primeiro libro deste 2013 foi A cabeza de Medusa de Marilar Aleixandre. Un libro que nos achegou á tremenda experiencia da violación na adolescencia, as causas persoais e as consecuencias sociais. Como poder enfrontarse a tan terrible e humillante experiencia? Porque o máis difíciel é esquecer, pero tamén o día a día no que deben mirar o mundo que as rodea, que non sempre llo pon fácil.

O que opina....

Ana Colmeiro Corral:

É un libro precioso que é coma se vivises ti todo o que nel ocorre. É unha auténtica animalada o que ten que vivir unha rapaza despois de ser violada. Tamén é certo que hai boas persoas que axudan, pero o feito de que unha soa pesoa acuse a outra de "buscalo" por ir en minisaia resulta tremendamente enoxoso. O que máis me chocou foi a actitude dalgúns profesores por non afastarse da estudipez xeral. Supónselles máis cultura.

Unha nova proposta

 Imos comezar unha nova experiencia que agardamos dea os seus froitos e sexa do interese daquelas persoas ás que lles apeteza compartir lecturas. Un club de lectura de adultos que realizaremos na biblioteca municipal polas noites, por ser esta céntrica e porque o concello vainos axudar a subvencionar a compra dos libros.

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/deza/2012/12/23/educacion-club-lectura-biblioteca-silleda/0003_201212V23C99912.htm

...Con locura, amor y malos tratos

Só coñecía este cómic por recomendación de Carme, e foi todo un acerto propólo para este club. É, sinxelamente, xenial. En ...Con locura, amor y malos tratos nárrase a historia dunha parella na que se reproducen estereotipos sexistas que desembocan en distintos tipos de agresións por parte da figura masculina. O feito de escoller as figuras non humanas, por exemplo, paréceme dun gran acerto, tendendo ao mesmo tempo ao afastamento pero tamén ao achegamento da historia. O feito de tantas imaxes en branco, sen nada que dicírense...

O que opina....

Ana Colmeiro Corral:

Aínda que é curto, dá a entender con moita claridade quen é o que manda nunha parella e quen é o que sofre o humor.
Penso que este libro é unha chamada de atención para que tanto homes como mulleres nos deamos conta de que o home toma o poder porque se lle permite facelo.

Persépole

Publicou Rinoceronte recentemente este boísimo cómic de Marjane Satrapi que constituíu o noso segundo libro de reunión deste curso.

Teño que confesar que non houbo nin un só alumno nin alumna que non gozase con esta lectura, un libro que nos axudor a falar de totalitarismos relixiosos e diferenzas que veñen só motivadas por ser muller. Foi curioso como lles custaba comprender que estivesen lendo unha obra autobiográfica que resulta ser ao mesmo tempo un importante testemuño histórico e unha boa documentación sobre mundos, culturas e relixións que lles son alleas.

O que opina....

Ana Colmeiro Corral:

Nada sabía da vida da muller en Irán. Hai un sufrimento que só afecta ás mulleres: o machismo e a violencia de xénero. Mesmo hai mulleres que culpan a outras, sendo elas tan machistas coma os homes.
Supoño que España era así hai décadas.

O diario violeta de Carlota

O primeiro libro escollido para iniciar o Club de Lectura foi o O diario violeta de Carlota de Gemma Lienas, publicado pola editorial Galaxia. Veunos moi ben como libro introdutorio sobre o tema da igualdade.

 O diario violeta de Carlota achega un montón de situacións cotiás caracterizadas polo vesgo do machismo, algo que nin vemos polo acostumados que estamos a convivir con elas. Creo que é un bo xeito de lles abrir os ollos e de dar pé ás novas lecturas que vaiamos confrontando.

E o tempo non chegou a nada. Primeiro, as discusións xeradas entre dous bandos opostos: os rapaces aseguraron que o libro lles pareceu esaxerado e que non é para tanto. As mozas, enfadadas, crían que o libro acerta de cheo.

E as discusións impediron que abordarasemos a situación da muller no deporte, a situación no mercado laboral, etc, etc. 

E é que hai moito que falar sobre o tema.

O que opina....

Ana Colmeiro Corral:

Paréceme un libro moi acertado e quen en verdade che fai ver as cousas das que antes non te dabas conta.
Odio as persoas como o marido de Mercedes que lle tira unha boneca ao seu fillo porque é "de nenas". Ou que cren que "os homes non choran"
Xa sei que hai quen cre que o libro esaxera, pero a min paréceme que o machismo goberna o mundo.

O diario violeta de carlota from IES

Unha nova andaina

Volvemos ás orixes, ao IES Pintor Colmeiro. Si, este blogue e o seu Club de Lectura xa leva cinco anos lendo, primeiro en Silleda, pero tamén chegou ao Carballiño e logo voou ata Forcarei. Sempre co mesmo espírito: a defensa dos Dereitos Humanos mediante a lectura. Este curso, de volta en Silleda, o tema será o da IGUALDADE da MULLER. Todos os libros versarán arredor deste tema, e o alumnado ao que vai dirixido será nesta ocasión -coido que por vez primeira- 3º da ESO.

Hai que dicir que a iniciativa tivo unha moi boa acollida en 3º ESO-A: apuntáronse 11 alumnas e alumnos, e por vez primeira o noso club terá máis homes ca mulleres. Tratándose ademais deste tema, é todo un éxito.

A última hora, engadiuse unha alumna de 4º da ESO, moi interesada en participar. 

Benvidos a todos e a todas!

Engurras

Cambiamos de terzo e acudimos a un cómic que está a arrasar grazas, en parte, á súa versión cinematográfica. Logo veremos o filme.

Susana Lamas:

Este libro encantoume, sobre todo polas parvadas que fan os vellos. Houbo unha parte na que me sentín un pouco triste porque me recordaba a mina avoa que tiña demencia senil.

Estefanía López Antelo:

Este libro pareceume moi interesante xa que narra a historia dun señor e como pasa de vivir na casa coa familia a vivir nunha residencia de anciáns con completos descoñecidos. Alí faise amigo do seu compañeiro de cuarto

Andrea Garrido:

Este libro gustoume moito, xa que fala da realidade dos señores maiores, da vellice, e da súa soidade; nalgúns casos a familia abandónaos coma se fosen animais, e outros os seguen visitando coma se nada.

Daniel Álvarez:

O libro gustoume porque mostra como un ancián con Alzheimer intenta esquecerse de que ten esa enfermidade. Desgrazadamente hai moitas persoas que teñen esta enfermidade pero o que hai que facer é que esas persoas o pasen ben coma outras persoas calquera.

Katia Gaiteiro:

Este libro pareceume moi bonito e realista porque nos fala dunha enfermidade como o Alzhéimer que hoxe en día está moi presente nas nosas vidas e debemos coidar ás persoas que o sofren porque a calquera nos pode pasar.

Bajarse al moro

Javier Rodríguez García:

Esta obra de teatro gustoume moito ao principio porque é máis cómica pero o final é moi serio e mesmo dramático, ademais non me gusta a crítica á sociedade que subxace.

David Pérez Matanzas:

Este libro non me gustou moito porque é moi aburrido: eu o que quero é ler comedias. O final non o entendín, semella inacabado.

Lino Peleteiro:

Este libro gustoume grazas á parte que ten de comedia. Todos os personaxes gústanme moito, sobre todo a nai de Alberto.

Jonathan Rubia:

A min gustoume moito porque fai rir e fala das drogas, tema ben interesante sempre.

Andrea Mijares:

Este libro pareceume divertido ao principio, ademais de entretido. O final do libro non me gustou porque non foi tan divertido, nin acabou tan ben como eu pensaba. Estes libros así gústanme moito. O meu personaxe preferido foi o de Dona Antonia.

Letras nos cordóns

Outro novo álbum que adquirimos para o club de lectura, inmediatamente:

Susana Lamas:

Este libro encantoume por dous motivos: porque fala da importancia da lectura e tamén porque a nai ponse contenta de que a filla sexa profe e esa profesión é moi importante na nosa vida.

Daniel Álvarez:

Este libro gustoume porque a rapaza sempre está positiva aínda que lle pasan cousas negativas. Gústame tamén porque a rapaza é moi valente e nunca ten medo para ir aos lugares ela soa.

Andrea Garrido:

Este libro gústame moito porque lle dá a importancia á lectura, e a nena pequena maxina as letras en obxectos. A rapaza é moi positiva.

O principio

Tan pronto saíu publicado este álbum, mercámolo para o club.

Susana Lamas:

Este libro gustoume por unha parte e por outra non. 

Primeiro, o optimismo da xente que aínda que non teñan para comer nin para vestir, pero aínda así sacan tempo para disfrutar. Por iso me gustou.

Segundo, non me gustou porque as guerras póñenme moi triste.

Daniel Álvarez:

O libro non me gustou porque conta unha historia terrible na que ocorre unha guerra, e a familia ten que abandoar a súa cidade.

Andrea Garrido:

Este libro pareceume moi bonito, o narrador cóntanos unha terrible historia de guerras, que por sorte nós nunca estivemos nunha, ensínanos como el e a súa familia se quedan sen fogar e se teñen que ir vivir a un coche, xa que non teñen outra alternativas, e como afrontan todo o suceso. As ilustracións son unha pasada.

Las cinco advertencias de Satanás

Quizais a escolla desta obra non foi a máis axeitada: dos erros tamén se aprende. Quixemos aproveitar que existían varios exemplares no centro por non ter que gastar nunha nova, pero xa veredes como as opinións non son moi favorables. A experiencia dicíame que con Jardier Poncela acértase sempre pero desta volta non foi así..

Javier Rodríguez García:

Esta obra de teatro non me gustou porque o argumento acaba por aburrirme e foi cansina. Hai partes que me fan rir.

David Pérez Matanzas:

Este libro non me gustou nada porque é moi aburrido e tiven que ler moito. Ademais non me interesou o argumento.

Lino Peleteiro:

O libro gustoume porque a min tocoume o papel de Félix, e divertiume moito. Porén, é demasiado longo.

Jonathan Rubia:
A min gustoume moito porque apréndeche moitas cousas da vida cotiá e ademais é fácil de ler, aínda que é moi longa. Non serviría para representármola porque non a dariamos aprendido.
Andrea Mijares:
A min este libro non me gustou moito, non o atopei interesante. É un pouco aburrida, posiblemente porque interveñen moitos personaxes e o contido é un rollo.

La llave

Falamos de exilio ou emigración forzada a través deste fermoso álbum: "La llave" publicado por Lóguez:

Susana Lamas:

Este libro encantoume porque trata un tema moi actual. Tamén me gusta porque trata dos sentimentos dunha nena refuxiada e eu non os coñecía.

Daniel Álvarez:

O libro non me gustou porque a ninguén lle gusta ter que abandonar a súa propia casa na que viviu sempre por culpa dunha guerra. E hai que recoñecer que o feito de abandonar o teu país é o moi duro.

Katia Gaiteiro:

Gustoume porque hoxe en día iso pasa moitas veces e é moi duro ter que marchar do teu país e abandonar a túa casa e todas as túas cousas e non saber se vas volver algún día.

Andrea Garrido:

Non é un libro do meu gusto aínda que trata un tema real e actual no mundo árabe. Fálanos da inxustiza que supón marchar da propia casa e non poder facer unha vida normal.

Estefanía López Antelo:

Este libro é moi interesante e axúdanos a comprender mellor como se senten e como viven as mulleres refuxiadas. O libro narra a historia dunha nena que pasa de vivir nun lugar "desenvolvido" a vivir nunha tenda de lona, nun campamento de refuxiados sobrevivindo co básico e grazas á caridade.