Álbums pola Igualdade

Para celebrar o 8 de marzo o noso club de lectura reuniuse arredor dos álbums de Adela Turín que nos proporciona a editorial Kalandraka. É un xeito ben doado de falarmos de igualdade e ben divertido! Así que tamén aprendemos con lecturas curtas e en voz alta que realizamos na biblioteca do centro.

Letras nos cordóns

Outro novo álbum que adquirimos para o club de lectura, inmediatamente:

Susana Lamas:

Este libro encantoume por dous motivos: porque fala da importancia da lectura e tamén porque a nai ponse contenta de que a filla sexa profe e esa profesión é moi importante na nosa vida.

Daniel Álvarez:

Este libro gustoume porque a rapaza sempre está positiva aínda que lle pasan cousas negativas. Gústame tamén porque a rapaza é moi valente e nunca ten medo para ir aos lugares ela soa.

Andrea Garrido:

Este libro gústame moito porque lle dá a importancia á lectura, e a nena pequena maxina as letras en obxectos. A rapaza é moi positiva.

O principio

Tan pronto saíu publicado este álbum, mercámolo para o club.

Susana Lamas:

Este libro gustoume por unha parte e por outra non. 

Primeiro, o optimismo da xente que aínda que non teñan para comer nin para vestir, pero aínda así sacan tempo para disfrutar. Por iso me gustou.

Segundo, non me gustou porque as guerras póñenme moi triste.

Daniel Álvarez:

O libro non me gustou porque conta unha historia terrible na que ocorre unha guerra, e a familia ten que abandoar a súa cidade.

Andrea Garrido:

Este libro pareceume moi bonito, o narrador cóntanos unha terrible historia de guerras, que por sorte nós nunca estivemos nunha, ensínanos como el e a súa familia se quedan sen fogar e se teñen que ir vivir a un coche, xa que non teñen outra alternativas, e como afrontan todo o suceso. As ilustracións son unha pasada.

La llave

Falamos de exilio ou emigración forzada a través deste fermoso álbum: "La llave" publicado por Lóguez:

Susana Lamas:

Este libro encantoume porque trata un tema moi actual. Tamén me gusta porque trata dos sentimentos dunha nena refuxiada e eu non os coñecía.

Daniel Álvarez:

O libro non me gustou porque a ninguén lle gusta ter que abandonar a súa propia casa na que viviu sempre por culpa dunha guerra. E hai que recoñecer que o feito de abandonar o teu país é o moi duro.

Katia Gaiteiro:

Gustoume porque hoxe en día iso pasa moitas veces e é moi duro ter que marchar do teu país e abandonar a túa casa e todas as túas cousas e non saber se vas volver algún día.

Andrea Garrido:

Non é un libro do meu gusto aínda que trata un tema real e actual no mundo árabe. Fálanos da inxustiza que supón marchar da propia casa e non poder facer unha vida normal.

Estefanía López Antelo:

Este libro é moi interesante e axúdanos a comprender mellor como se senten e como viven as mulleres refuxiadas. O libro narra a historia dunha nena que pasa de vivir nun lugar "desenvolvido" a vivir nunha tenda de lona, nun campamento de refuxiados sobrevivindo co básico e grazas á caridade.

Cierra los ojos

Desta volta fomos a Cierra los ojos con texto de Victoria Pérez Escrivá e ilustracións de Claudia Ranucci. Publicado por Thule.



Susana Lamas:

Este libro gustoume por dúas razóns: a primeira polo tema, xa que os nenos cegos necesitan máis apoio e cariño para contrarrestar a súa falta. A segunda, polo xeito de tratalo. Precisamos de dúas lecturas, a segunda ben máis atenta cá primeira, para darnos conta do que en realidade acontecía.

Daniel Álvarez:

O libro gustoume porque me pareceu interesante o xeito de ver as cousas un neno cego e un neno que non o é. É moi interesante que un neno que non ve utilice o tacto para captar todas as sensacións e acaben vendo máis ca nós.

Katia Gaiteiro:

Este libro pareceume moi triste porque conta como ve as cousas un neno cego e outro que non o é: ambas son diferentes, e o primeiro déixase guiar polo segundo.

Andrea Garrido:

Este libros gustoume máis ou menos, fala de dous irmáns, un deles está cego, o outro dille como son os obxectos que el maxina. É moi triste, aínda que sexa realista.

Juul

Outro álbum impactante: Juul. Sobre o bulliyng





Daniel Álvarez:

Non me gusta o libro porque uns nenos se meten con Juul pola súa aparencia ata o punto que a Juul se lle ocorre facer parvadas como, por exemplo, meter a lingua no enchufe para que non se rían del por tatexar. E penso que isto é algo esaxerado, que na realidade estas cousas non suceden.

Estefanía López Antelo:

Este libro paréceme realista polo feito de que os nenos poden ser moi malos pero non creo que cheguen a estes extremos, como o de arrincar cabezas. Creo que o que este libro nos quere dar a ver é o maltrato na escola ou bulliyng, e que se non se toma ningunha medida pode ir a máis.

Katia Gaiteiro Pichel:

Este libro paréceme bastante esaxerado polas cousas que di pero á vez moi real porque hoxe en día moitos nenos e non tan nenos seguen acosando a outros, por algún defecto físico, por seren moi listos ou simplemente porque lle dá a gana, non se dan conta do dano que poden ocasionar na vítima, ás veces tanto como para chegar a suicidarse. E se se dan conta, semella que non lles preocupa.

Andrea Garrido:

Non me gustou este álbum, paréceme unha historia moi esaxerada. Peron, en certo modo, estas situacións son verdadeiras, non tan esaxeradas, pero os nenos que sofren acoso tenden a facer moitas parvadas. Este libro ensina que todos somos iguais, carne e óso. Dá igual a cor, o primeiro é a educación, e que non hai que marxinar a ninguén.

La abuela necesita besitos

Dámoslle unha volta ao tema do Alzhéimer coa axuda deste álbum: "La abuela necesita besitos" publicado pola editorial Proteus:




Susana Lamas:

Este libro encantoume porque trata un tema ao que eu estiven moi ligada e porque conta peripecias que eu vivín. Sei do que fala en todo momento.

Daniel Álvarez:

O libro gustoume porque é bonito ver como os nenos coidan a súa avoa, xa que ela ten Alzhéimer. Porque hai que tentar que toda persoa que teña esa enfermidade se sinta máis a gusto, coidándoa e tendo paciencia cos seus esquecementos.

Katia Gaiteiro:
Gsutoume moitísimo porque é realista e fainos darnos conta de que debemos coidar ás persoas maiores que é cando elas máis necesitan de nós, da nosa axuda e do noso cariño.

Andrea Garrido:

Este álbum gustoume moitísimo porque ensínanos que hai que coidar aos avós e aos anciáns, porque xa traballaron abondo e agora necesitan descansar e sobre todo o que máis lles cómpre é cariño.

Estefanía López Antelo:

Este é un deses libros que creo que todo o mundo debería ler e tomar nota, tanto adultos coma nenos, xa que este libro reflicte a necesidade dos nosos maiores de cariño e de axuda, xa que co paso dos anos á vez de gañar engurras e experiencias tamén se gañan enfermidades tales como o


Susana Lamas:

Este libro encantoume porque trata un tema moi actual. Tamén me gusta porque trata dos sentimentos dunha nena refuxiada e eu non os coñecía.

Daniel Álvarez:

O libro gustoume porque é bonito ver como os nenos coidan a súa avoa, xa que ela ten

Katia Gaiteiro:

Gustoume porque hoxe en día iso pasa moitas veces e é moi duro ter que marchar do teu país e abandonar a túa casa e todas as túas cousas e non saber se vas volver algún día.

Andrea Garrido:

Non é un libro do meu gusto aínda que trata un tema real e actual no mundo árabe. Fálanos da inxustiza que supón marchar da propia casa e non poder facer unha vida normal.

Estefanía López Antelo:

Este é un deses libros que creo que todo o mundo debería ler e tomar nota, tanto adultos coma nenos, xa que este libro reflicte a necesidade dos nosos maiores de cariño e de axuda, xa que co paso dos anos, á vez de gañar engurras e experiencias tamén se gañan enfermidades tales como o Alzhéimer ou a Demencia Senil que provocan a incapacidade e requiren coidados constantes por parte de fillos ou outros familiares.

El monstruo

Comezamos a traballar con álbums ilustrados cun grupo de catro alumnas e un alumno de 3º de Diversificación. Os primeiros álbums escollidos son álbums de calidade comprometidos, por traballar temas que nos levan máis alá. De feito, esta lectura levounos a ver "El bola".

Daniel Álvarez:

O libro non me gusta porque os nenos soñan cun monstro e lles berra e os maltrata, e supostamente é seu pai. E non me gusta porque isto ocorre na realidade máis do que pensamos e deberiamos facer algo para que o maltrato non exista.

Estefanía López Antelo:

Este libro paréceme pouco realista, xa que ver un monstro... pero á vez moi interesante porque os nenos refírenes ao pai cunha metáfora, é dicir, cando se refiren ao monstro en realidade refírense ao pai. O maltrato é máis común do que parece.

Katia Gaiteiro Pichel:

Creo que conta unha historia moi real porque en moitas familias os nenos ou as mulleres son maltratados polo seu pai ou polo seu home e non o denuncian porque teñen medo, e cando os nenos o intentan dicir, a algúns non lles fan caso porque pensan que todo é produto da súa imaxinación. Hoxe en día non se debe ter medo a denuncialo porque hai moita xente que pode axudar e non agardar a que ocorra unha desgraza.

Andrea Garrido:

O libro non me gusta porque trata unha historia moi triste aínda que aporta unha verdade, que hai moitos nenos maltratados polos pais ou outros familiares.